De heilige economie met Charles Eisenstein – een korte film

(Global Heart | vertaling door Esther Haasnoot) “De heilige economie” volgt de geschiedenis van het geld, van de oude gifteconomieën tot het moderne kapitalisme, en onthult hoe het geldsysteem heeft bijgedragen aan vervreemding, competitie en schaarste, gemeenschap heeft vernietigd, en eindeloze groei nodig heeft gemaakt.

De heilige economie

 

Geregisseerd door Ian MacKenzie. Geproduceerd door Velcrow Ripper, Gregg Hill, & Ian MacKenzie.

De Crisis van de Beschaving

Uittreksel boek “De heilige economie”

 

“We hebben grotere huizen, maar kleinere gezinnen;
meer gemakken, maar minder tijd.
We hebben meer diploma’s maar minder verstand;
meer kennis maar minder beoordelingsvermogen;
meer experts, maar meer problemen;
meer medicijnen maar minder gezondheid.
We zijn helemaal naar de maan geweest en terug,
maar hebben moeite om de straat over te steken om onze nieuwe buurman te ontmoeten.
We hebben meer computers gebouwd om meer kopieën te kunnen maken dan ooit,
maar hebben minder echte communicatie;
We zijn groot geworden in kwantiteit,
maar met een tekort aan kwaliteit.
Dit zijn tijden van fast foods maar langzame spijsvertering;
Lange mannen maar beknopte karakters;
hoge winsten maar oppervlakkige relaties.
Het is een tijd waarin er veel in de etalage is,
maar niets in de kamer.”

-Auteurschap onbekend

De financiële crisis van vandaag komt voort uit het feit dat er bijna geen sociaal, cultureel, natuurlijk en spiritueel kapitaal meer over is om in geld om te zetten. Eeuwen van bijna onophoudelijke geldcreatie hebben ons zo berooid achtergelaten dat we niets meer hebben om te verkopen. Onze bossen zijn zo beschadigd dat ze nauwelijks meer te herstellen zijn, onze bodem is uitgeput en in zee gespoeld, onze visgronden zijn leeggevist en het regenererend vermogen van de aarde om ons afval te recyclen is verzadigd.

De heilige economie

Onze culturele schatkamer van liedjes en verhalen, van beelden en iconen, is geplunderd en auteursrechtelijk beschermd. Elke slimme zin die je kunt bedenken, is al een slogan onder handelsmerk. Onze menselijke relaties en vermogens zijn ons ontnomen en weer verkocht, zodat we nu afhankelijk zijn van vreemden, en dus van geld, voor dingen waar tot voor kort maar weinig mensen ooit voor betaalden: voedsel, onderdak, kleding, vermaak, kinderopvang, koken. Het leven zelf is een consumptieartikel geworden. Vandaag de dag verkopen wij de laatste overblijfselen van onze goddelijke schenking: onze gezondheid, de biosfeer en het genoom, zelfs onze eigen geest. Pythagoras’ uitspraak “Alle dingen zijn een nummer” is bijna uitgekomen: de wereld is in geld veranderd. Dit is het proces dat zijn hoogtepunt bereikt in onze tijd. Het is bijna voltooid, vooral in Amerika en de “ontwikkelde” wereld. In de “ontwikkelingswereld” (merk op hoe deze termen ons eigen economisch systeem veronderstellen als de bestemming van andere samenlevingen) zijn er nog steeds mensen die grotendeels in schenking culturen leven, waar de natuurlijke en sociale rijkdom nog niet het voorwerp is van eigendom. Globalisering is het proces van het wegnemen van deze bezittingen, om de onverzadigbare, existentiële behoefte aan groei van de geldmachine te voeden. Maar deze ontginning van andere landen stuit ook op haar grenzen, zowel omdat er bijna niets meer over is om mee te nemen als vanwege groeiende groepen van effectief verzet.

Het resultaat is dat de geldhoeveelheid – en de daarmee overeenstemmende omvang van de schuld – al verscheidene decennia groter is dan de productie van de goederen en diensten die zij belooft. Dit houdt nauw verband met het probleem van de overcapaciteit in de klassieke economie. Om de Marxiaanse crisis van het kapitaal – een vicieuze cirkel van dalende winsten, dalende lonen, onderdrukte consumptie en overproductie in volgroeide industrieën – naar de toekomst uit te stellen, moeten we voortdurend nieuwe industrieën en markten met hoge winsten ontwikkelen.

De voortzetting van het kapitalisme zoals wij dat kennen hangt af van een oneindige aanvoer van deze nieuwe industrieën, die in wezen oneindig veel nieuw sociaal, natuurlijk, cultureel en spiritueel kapitaal moeten omzetten in geld. Het probleem is dat deze hulpbronnen eindig zijn, en hoe dichter ze bij uitputting komen, hoe pijnlijker de extractie ervan wordt. Tegelijk met de financiële crisis hebben we dus een ecologische crisis en een gezondheidscrisis. Ze zijn nauw met elkaar verbonden. We kunnen niet veel meer van de aarde omzetten in geld, of veel meer van onze gezondheid in geld, voordat de basis van het leven zelf wordt bedreigd.

© 2011 Sacred economics | Charles Eisenstein

Lees het complete boek (gratis online). Je kunt Sacred economics  (PDF)  hier downloaden. Lees ook “Naar een economie van verbinding“. 

Bron: Global Heart, bron video: Films for Action


Translate »