“I’m not that lazy,
but I don’t need that much money.
I lead a fairly simple life.”

Karl Pilkington

Ik ben best blij met mijn luiheid

Ik ben lui. Maar misschien niet op de manier die je denkt.

Ik heb een hekel aan overbodig werk doen. En daarom doe ik er alles aan om dat werk niet te hoeven doen. In dat opzicht ben ik net een opstandige puber maar dan zonder de puistjes.

En gaandeweg ben ik mijn luiheid gaan waarderen. Omdat ik inzag dat die luiheid me veel goeds brengt. Laat het me uitleggen.

Hard werken is wat mij betreft geen deugd

Kijk, we leven in een samenleving die gelooft dat hard werken een deugd is. Ik woon al mijn hele leven in de buurt van Rotterdam, en het ”Niet lullen maar poetsen” gevoel is hier diep geworteld.

En begrijp me niet verkeerd, bij twijfel is hard werken waarschijnlijk effectiever dan luiheid. Want als je iets doet dan gebeurt er ten minste iets. Als je een stad probeert op te bouwen na een bombardement bijvoorbeeld, dan kun je beter anderhalf emmertje puin opruimen dan niets doen. Prima.

Maar het punt is: we zijn niet langer bezig met puinruimen – gelukkig. En als we altijd maar blijven poetsen, poetsen, poetsen omdat we geloven dat dat ons een beter mens maakt, dan is het tijd voor pauze.

Waarom? Omdat gewoon actief zijn niet per definitie leidt tot een beter leven.

Je kunt je eindeloos bezighouden

Hier is een idee om op te kauwen: er is altijd meer te doen dan je kunt doen. Dat is altijd al zo geweest, en dat zal altijd zo blijven. Je zult sterven met een onvoltooide takenlijst – en dat is oké.

Althans, ik weet niet of het oké is. Maar het is wat het is, je kunt er niet veel aan veranderen.

Er zijn zo onwijs veel manieren om jezelf ‘nuttig’ te maken. En als je gelooft dat hard werken een deugd is, dan heb je wellicht de neiging om jezelf eindeloos bezig te houden. Dan bekruipt je al snel het gevoel dat je altijd productief moet zijn.

Maar het probleem hiermee is dat je er vooral heel druk van wordt, heel moe, heel rimpelig en gestrest – maar niet per definitie vooruit komt.

Het is belangrijk dat je keuzes maakt. Dat je bepaalt welke dingen het meest belangrijk voor je zijn. Want in een wereld vol met onafgevinkte taken kun je niet bezig blijven. Je moet kiezen om een goed leven te hebben. Want als je niet kiest dan word je geleefd.

En daar is niets mis mee. Maar het is geen recept voor vrijheid, blijheid en betekenis.

Kiezen is belangrijker dan je denkt

Je krijgt een beperkte hoeveelheid tijd in dit leven. En in die tijd moet je alles doen wat je wilt doen, en dan nog kun je niet alles doen. Daarom is het belangrijk dat je zorgvuldig selecteert wat je doet met je tijd en energie.

Je kunt je bijvoorbeeld eindeloos bezighouden met anderen tevreden houden. En het voelt heel nuttig en fijn als het lukt. Maar het brengt je nergens.

En dit is waar mijn natuurlijke luiheid me veel heeft gebracht. Ik kan mezelf er niet toe zetten om dingen te doen die me niet nuttig lijken. En ik kan er niet tegen om constant hetzelfde werk te moeten doen.

Daarom ben ik goed geworden in deze dingen:

  1. Schrappen. Ik gooi constant taken en projecten uit mijn leven. En ik wijs continu projecten af omdat ze me niet vooruit helpen richting het leven dat ik voor ogen heb. Mooie kansen zijn alleen mooi in het licht van mijn missie. Verder vind ik het prima om kansen te missen.
  2. Automatiseren of uitbesteden. Ik ben een beetje een nerd. En ik vind het heerlijk om technische oplossingen te vinden voor alledaagse taken en problemen. Zo schrijf ik scripts om taken te automatiseren en probeer ik processen constant zover te versimpelen dat ze werken zonder mij.
  3. Stroomlijnen. Als schrappen en automatiseren niet lukt is het tijd om te stroomlijnen. Dit is bijvoorbeeld waar de checklists om de hoek komen kijken. Ik denk een proces één keer goed door (of ik schrijf mee terwijl ik een taak uitvoer), waarna ik voor de volgende keer een checklist heb. Checklists zijn geweldig. Ze zorgen ervoor dat ik de kwaliteit hoog kan houden terwijl ik maximale luiheid kan beoefenen.
  4. Opsparen. Gelijkwaardige taken spaar ik vaak op, zodat ik ze in één ruk kan uitvoeren. Dit zijn vaak vervelende, repetitieve taken die ik liever niet doe. Maar áls ik ze dan moet doen, doe ik ze liever allemaal achter elkaar. Liever één keer per maand die ellende, dan elke week een beetje ellende.

Met een beetje luiheid kom je een heel eind

Een beetje strategische luiheid is perfect. Om een voorbeeld te geven, de beste programmeurs zijn een beetje lui. Ze hebben geen zin om saai en herhalend werk uit te voeren, dus ze bouwen een programma zodat de computer het voortaan doet.

In tegenstelling tot zeer gemotiveerde programmeurs, die lekker druk zijn en constant die herhalende taken met de hand blijven uitvoeren.

Als je een overbodige taak uitvoert hoef je je niet nuttig te voelen. Ja, je hebt iets gedaan. Maar activiteit is niet hetzelfde effectiviteit.

Vraag jezelf af wat de meest strategische besteding van je tijd is. Welke stappen je vooruit helpen richting het leven dat je voor ogen hebt. En doe de rest zoveel mogelijk niet.

Want als je doel een goed leven is – welke dingen zijn dan écht belangrijk? Het zijn er waarschijnlijk niet zoveel. En de kans is groot dat een beetje lanterfanten – naast werken richting je doelen – er een heel belangrijk onderdeel van uitmaakt.

Bron: soChicken


Je kunt ook interesse hebben in:

Het vervelende en nuttige van verveling

Gehaast? Dit kun je doen om het te voorkomen