Hoe oesters de vervuilde haven van New York herstellen

(Global Heart | Esther Haasnoot) Oesters reinigen het water, trekken biodiversiteit aan en bieden bescherming tegen stormen.

De kanalen en rivieren van New York zijn sterk vervuild

Toen de Engelse ontdekkingsreiziger Henry Hudson in 1609 de haven van New York binnen voer, waren er overal oesters. Volgens een verslag moest hij zorgvuldig navigeren om te voorkomen dat hij in een 220.000 hectare oesterriffen belandde. Nu, vierhonderd jaar later zijn de meeste van deze oesters verdwenen door vervuild water.

Een groep burgers is echter op een missie om de oester bevolking van de haven te herstellen tot op zijn minst een schaduw van hun vroegere glorie. Het Billion Oyster Project laat baby-oesters groeien op de bodem van de Hudson-rivier om het ecosysteem te verbeteren. Tot dusver heeft de groep 28 miljoen pond oesters geplant op negen riffen en de waterkwaliteit is meetbaar verbeterd.

Oesterpower is geen wassen neus

Oesters zijn gewenste bewoners in de rivier omdat deze een buitengewoon positief effect hebben op het ecosysteem, om maar te zwijgen over enkele cruciale voordelen voor New Yorkers. Ze vormen ook riffen die een effectieve golfbreker zijn bij stormen. En oesters filteren in een hoog tempo. Eén oester filtert zo’n vijf liter water per uur, wat betekent dat ze elke dag minstens 120 liter water reinigen.

Oesterriffen bieden geweldige mariene habitats, vergelijkbaar met koraalriffen, met hoekjes en gaatjes om jonge vissen te beschermen en ze helpen om een bloeiend ecosysteem te creëren.

Een intrigerend onderdeel van dit restauratieproject is de verzameling lege oesterschelpen door lokale restaurants. Het project “One Billion Oysters” werkt samen met meer dan 70 restaurants, voor een wekelijkse inzameling van schelpen die anders naar stortplaatsen zouden gaan. Momenteel verzamelt de organisatie 4 ton schelpen per week.

Oester baby boom

De schelpen worden een jaar in de zon gedroogd, vervolgens gereinigd en verplaatst naar een oesterbroedplaats. In een kwekerij kweken studenten oesters larven in een kunstmatige omgeving. In één tot twee weken groeit elke larve en is bedekt met een soort natuurlijke lijm. Vervolgens worden ze verplaatst naar een tank vol met de ‘gerookte’ schalen van de restaurants, die dienen als ankers voor al die kleverige diertjes. Deze fase is van cruciaal belang: als larven geen plek kunnen vinden om te hechten, sterven ze.

Uiteindelijk kunnen de baby’s hun eigen schelpen vormen, op basis van het calciumcarbonaat in het omringende water. Niet alle larven overleven, maar het doel is: om minstens vijf oesters te krijgen die zijn geclusterd op een schaal van een restaurant – denk aan bloeiende oesterboeketten. Deze worden in de rivier bewogen als het water warm genoeg is, en de oesters zullen zichzelf aggregeren, op elkaar bouwen en riffen creëren.

Bron: Global Heart


Je zou ook interesse kunnen hebben in:

Deze prachtige onderwater sculpturen helpen bij het herbouwen van koraalriffen

Hawaï gebruikt zee-egels om koralen te redden van algeninvasie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Spam Blokkade door WP-SpamShield

Translate »