De wachtkamer van het leven: Waarom ‘tussenin’ zitten niet betekent dat je stilstaat

(Global Heart) Het gevoel dat je alles ‘volgens het boekje’ doet, maar dat de resultaten uitblijven, kan ontzettend frustrerend zijn. In dit artikel verkennen we de ‘liminale fase’: die ongemakkelijke tussenruimte waarin je hard werkt en wacht op een doorbraak die maar niet lijkt te komen, en waarom dit proces juist essentieel is voor je persoonlijke groei.

Liminale fase: Het niemandsland tussen droom en realiteit

Herken je dat gevoel? Je hebt een duidelijk doel voor ogen; je hebt keihard gewerkt, plannen gemaakt en de nodige risico’s genomen. En toch… gebeurt er niets. Je bevindt je in een soort niemandsland. Niet meer waar je was, maar ook nog lang niet waar je wilt zijn.

In de psychologie noemen we dit de liminale fase: de drempel tussen het oude en het nieuwe. Het voelt vaak als een vliegtuig dat rondjes blijft vliegen boven de landingsbaan. Je ziet de bestemming liggen, de brandstof is gecheckt, maar je krijgt van de verkeerstoren maar geen toestemming om te landen.

De neiging om te forceren

Als we in die onzekere ruimte zitten, schieten we vaak in de stress. We gaan over-analyseren: “Heb ik iets fout gedaan?”, “Heb ik een teken gemist?” of “Moet ik het roer weer volledig omgooien?”. Sommigen geven de hoop op, anderen gaan juist nog harder trekken aan een dood paard in de hoop beweging te forceren.

Maar wat als deze tussenfase geen foutje van het universum is? Wat als het geen straf is, maar een essentieel onderdeel van je groei?

Vertrouwen op de juiste timing

Het idee van divine timing — of simpelweg ‘het juiste moment’ — kan op zulke momenten rust geven. Het is het besef dat de dingen zich niet altijd ontvouwen wanneer wij dat willen, maar wanneer de situatie er klaar voor is.

Soms is de vertraging eigenlijk een vorm van bescherming. Misschien ben je er mentaal nog niet helemaal klaar voor, of is de plek waar je naartoe wilt nog in aanbouw. Het is geen passief afwachten, maar een vorm van actief vertrouwen. Je blijft verschijnen, je blijft je werk doen, maar je accepteert dat je niet overal controle over hebt.

Ruimte voor het onverwachte

In haar boek Do Less oppert Kate Northrup iets interessants: houd in je weekplanning letterlijk ruimte vrij voor ‘het universum’ (of het toeval, hoe je het ook wilt noemen). We proberen vaak elk gaatje in onze agenda en elk detail van onze toekomst dicht te timmeren.

Door die grip een beetje te versoepelen, ontstaat er lucht. Je hoeft niet alles alleen te dragen. Soms vallen de puzzelstukjes pas op hun plek als jij stopt met ze krampachtig in elkaar te duwen.

Hoe overleef je de wachtstand?

Zit je momenteel zelf in zo’n tussenfase, bijvoorbeeld in je carrière of je persoonlijke leven? Probeer dan deze drie dingen:

• Focus op vandaag: Wat is nu, op dit moment, haalbaar en fijn? Laat de verre toekomst even voor wat hij is.
• Houd je visie vast, maar laat de vorm los: Je weet waar je naartoe wilt, maar de weg daarheen ziet er misschien anders uit dan je dacht.
• Vraag om hulp: Letterlijk of figuurlijk. Wat kun je deze week loslaten en aan het leven overlaten?

De landingsbaan komt vanzelf in zicht. En vaak begrijp je achteraf pas precies waarom die extra rondjes in de lucht nodig waren om veilig te kunnen landen. Je loopt niet achter; je bent precies waar je nu moet zijn.

Bron: Global Heart

Je kunt ook interesse hebben in: 

Verbind je met het ritme van het universum door beweging en muziek

Wie ben ik? Ontdek 4 inzichten om dichter bij jezelf te komen