Denali – Een film over vriendschap, verlies, en een eerbetoon aan het leven

(Global Heart | Esther Haasnoot) Denali; een eerbetoon van een filmmaker aan zijn geliefde en trouwe hond. De film, Denali, wordt verteld vanuit het oogpunt van de hond. – soms zelfs hilarisch.

Denali is het verhaal van een krachtige band tussen mens en hond, het belicht de risico’s en beloningen van liefhebben met een vol en open hart en de wonderbaarlijke veerkracht die we met de hulp van vrienden tevoorschijn kunnen toveren.

Ben en Denali – een liefdevolle vriendschap die de tijd overstijgt

denali and benDe geest van een hond is opmerkelijk. Ondanks ons minder nobele karakter lijken ze veel vreugde te ontlenen aan het feit dat ze alleen al in ons gezelschap mogen zijn.

Toen Ben Moon in november 1999 vanuit het Midwesten naar Oregon verhuisde, was hij niet van plan om een hond aan te schaffen. Zijn partner had hem overgehaald om met haar naar het asiel te gaan. Denali, vermoedelijk een mix van pitbull en husky, was net 2 maanden oud toen de twee elkaar ontmoetten. Ben voelde meteen een band, en zijn vriendschap met Denali was geboren.

“Zodra ik hem passeerde, stak hij zijn poot uit, hield zijn hoofd schuin en keek me aan,” zei Ben. “Hij liep een rondje door de kamer en ging toen op mijn voeten liggen, rolde zich op zijn rug en keek me aan. Het voelde alsof hij mij koos.”

Nadat  de relatie tussen Ben en zijn partner eindigde, verlieten Denali en hij de stad en begonnen een nomadische levensstijl. Er zijn maar weinig mensen die zo avontuurlijk en fit waren als Ben. Hij en Denali overleefden een ijskoude winter in een Subaru wagon, later opgewaardeerd tot een camper.  Ze deden veel buitenactiviteiten. Ze toerden samen door westelijke staten van de VS, beklommen bergen, kampeerden, zeilden, en fotografeerden tussentijds bergklimmers en surfers. Kortom deden wat de vrije geest van een nomade begeert, en zijn carrière als avonturenfotograaf begon.

De twee waren bijna 15 jaar onafscheidelijk. Hun band werd versterkt in juni 2004, toen dokters bij Ben colorectale kanker vaststelden. 

De onbaatzuchtige liefde van een hond

ben

In juni 2004, merkte Ben de eerste tekenen dat er iets mis was met zijn gezondheid. Ondanks de lichamelijke signalen, doet hij er lang over om medische hulp te zoeken, tegen die tijd was de kanker vergevorderd. 

Nog maar 29 jaar oud, komt hij oog in oog te staan met zijn eigen sterfelijkheid. Ben werd gediagnosticeerd met stadium 3 colorectale kanker die net de lymfeklieren was binnengedrongen.

 “Door alle onrust en verwarring van deze langdurige strijd, was er één vriend die nooit wankelde, en altijd achter me stond.”

Tijdens de medische behandelingen – operaties en chemo, stond Denali zijn baasje bij en speelde een grote rol in zijn herstel.

Denali was een ware vriend tijdens de beproeving die volgde. Voortdurend aan zijn zijde zorgde Denali voor de kracht en moed die zijn maatje nodig had om te overleven. Ondanks de fysieke zwakte, de toxines en emotionele dieptepunten, werd Moon gesterkt door Denali’s loyaliteit en genegenheid, dankzij verpleegsters die de hond aan zijn zijde lieten staan tijdens het herstelproces. Een hond te hebben die bereid was alles te geven en niets terug te verwachten, was ongelooflijk helend en de sleutel tot Ben’s herstel. In april 2005, een week voor Ben zijn 30e verjaardag, onderging hij zijn laatste behandeling, en hij is nog steeds kankervrij.

“Toen hij bij me in het ziekenhuisbed lag, stapte hij daar zo zachtjes op, het was verbluffend. Hij zorgde ervoor dat hij niets aanraakte dat pijn deed en dat hij mijn ruimte niet binnendrong.”

Een hartstochtelijk eerbetoon aan het leven

BenMoon-Denali

In zijn 16e jaar kreeg Denali echter kanker. Wetende dat de laatste dagen van zijn hond voor hem waren aangebroken, nam Ben zijn vriend nog een laatste keer mee op een roadtrip om een eerbetoon aan zijn trouwe viervoeter te filmen.

Een dag na het overlijden van Denali op 2 feb. 2014, plaatste Ben een lofrede op Instagram:

“Dank je, Denali dat je me in 2001 de moed gaf om op pad te gaan met een camera, een busje en geen plan dat je me een jaar lang niet uit het oog verloor tijdens kankerbehandelingen, operaties en ontelbare andere uitdagingen. Bedankt voor je wonderbaarlijke vermogen om op precies het juiste moment een foto te maken, voor het leren van geduld en het plezier in de simpele stille momenten terwijl ik je ouder zag worden, en bovenal voor het geven van de onvoorwaardelijke liefde die alleen een echte vriend kan geven. Het is onmogelijk om in woorden uit te drukken wat je allemaal voor me was en altijd voor me zult zijn. Ik was er altijd van overtuigd dat je meer mens dan hond was, en alle ontelbare levens die je hebt aangeraakt, voelden dat ook zo.”

Hij besloot met: “Bedankt voor je niet aflatende geloof in mij, goede reis mijn vriend!”

Denali en het overleven van darmkanker inspireerde Ben om een diepere band met anderen en de natuur te ontwikkelen en geleidelijk verschoof zijn artistieke focus van het vastleggen van avontuur naar het vertellen van genuanceerde menselijke verhalen die miljoenen wereldwijd hebben geïnspireerd en beïnvloed.  

“Het is een proces, en het verandert je voorgoed, ik heb er eerlijk gezegd geen spijt van dat ik het heb doorstaan. Ik heb het gevoel dat ik dingen anders zie als fotograaf en als persoon.”

Bron: Global Heart Bron video: Films for Action


Je zou ook interesse kunnen hebben in: 

De trouwe hond – een verhaal met een moraal

Do animals have an afterlife?

Translate »