Waarom kan niet al het plastic afval worden gerecycled?

(Global Heart | Esther Haasnoot) De manier waarop we in Nederland plastic afval scheiden is vooruitstrevend, maar onvolkomen. Meer dan een kwart (28 procent) van de plastics uit ons huishoudelijk afval is niet-recyclebaar.

Positieve stappen maar slechts een begin

Alleen al omdat een plastic kan worden gerecycled, garandeert niet dat het zal worden gerecycled. In de afgelopen decennia zijn miljarden tonnen plastic geproduceerd en veel daarvan is afval geworden. Veel van dat plastic is verwerkt tot wegwerpartikelen die als afval eindigen. De overgrote meerderheid van het plastic afval ligt op steeds vollere vuilstortplaatsen of kwijnt weg als afval in het milieu. Dit betekent dat veel van al het plastic uiteindelijk in het riool van de aarde terecht zal komen: de zee. De voorspelling dat de oceanen halverwege deze eeuw letterlijk meer plastic dan vis zullen bevatten, is een van de meest aangehaalde statistieken van de laatste tijd en tevens een oproep om er iets aan te doen.

Maar wat houdt Nederland tegen om al het plastic afval recyclebaar te maken en ervoor te zorgen dat het daadwerkelijk wordt gerecycled?

Publieke betrokkenheid speelt een rol bij het aanpakken van plastic afval in het milieu. Daarnaast is het noodzakelijk dat overheid en bedrijven hun verantwoording nemen.

“Als samenleving moeten we ons afvragen of het de moeite waard is om wat comfort in te leveren voor een schoner en gezonder milieu”

De belemmeringen voor het recyclen van plastic afval

Er is een enorm scala aan verschillende soorten plastic gebruikt in wegwerpproducten en verpakkingen. Recyclen wordt bemoeilijkt door de chemische samenstelling (pvc of polystyreen) of wanneer plastic uit gemengde materialen bestaat. Gemengde materialen zijn materialen met verschillende soorten materiaal in hetzelfde product. Bijvoorbeeld een plastic zak met een folievoering of een wegwerp koffiekopje gemaakt van papier met een plastic voering. Deze zijn bijzonder moeilijk en duur om te scheiden. Ze worden in veel gevallen beschouwd als besmet en waardeloos. Daarnaast is ingezameld plastic afval soms erg vervuild.

Een oplossing is om de soorten plastic te beperken tot een enkele standaard die gemakkelijk te recyclen is. Dit kan betekenen dat er minder gekleurde kunststoffen zijn. Zwarte voedselbakken zijn een bijzonder lastig voorbeeld, omdat ze pigmenten bevatten die het moeilijker maken om verpakkingen te vinden door sorteertechnologie.

Het is van vitaal belang om verpakkingen zo te ontwerpen dat ze gemakkelijker te scheiden zijn. De ruwe grondstoffen voor de meeste kunststoffen zijn fossiele brandstoffen, die goedkoper in gebruik zijn dan gerecycled materiaal. Plantaardige grondstoffen zijn een goed alternatief voor minder koolstof, maar concurreren vaak met gewassen die worden gebruikt om energie of voedsel te produceren en zijn niet altijd zo duurzaam als ze zouden kunnen lijken.

Het beheer van het plastic afval is nu een dusdanig omvangrijke taak geworden dat het een alomvattende en wereldwijde aanpak vereist, waarbij we opnieuw moeten nadenken over de chemische fabricage van plastic, het productieproces, recyclingstrategieën en consumentengedrag.

Een toekomst zonder plastic?

Kunnen we gewoon alle plastic verpakkingen verwijderen? Helaas niet. Een deel ervan wordt als onvermijdelijk beschouwd. Kunststof verlengt de levensduur van producten. Het biedt een handig waterdichte laag met een beschermlaagje tegen bacteriën. Het zou moeilijk zijn om je voor te stellen dat je producten als rauwe vis zou kopen zonder.

Maar er zijn oplossingen: consumenten kunnen hun eigen herbruikbare containers meenemen naar winkels en retailers kunnen meer gerecycled (en recyclebaar) materiaal gebruiken.

Bron: Global Heart


Je zou ook interesse kunnen hebben in:

Zeewier als alternatief voor plastic verpakkingsmaterialen

Zeehonden sterven horrordood door plastic

Translate »