CultuurGezondheidInspiratieMeditatieMuziek

Kerani over ‘Almost Here’ en de schoonheid van de liminale ruimte

(Global Heart) Interview met award-winnende componiste Kerani: over haar intieme nieuwe EP ‘Almost Here’ en het vinden van rust in drempelmomenten van het leven. 

Een muzikale ode aan ‘de tussenfase’

Met dertien albums en drie prestigieuze internationale awards op haar naam is de Nederlands-Hongaarse componiste Kerani een van de meest succesvolle namen binnen de mondiale New Age-scene. Haar werk ademt een zeldzame authenticiteit: van meeslepende composities voor lichtfestivals en soundtracks voor documentaires tot de helende klanken voor het Amerikaanse C.A.R.E. Channel. Dat deze muziek in ruim 900 zorginstellingen wordt ingezet als baken voor rust en heling, bewijst dat haar artistieke voetafdruk even diep als divers is.

In haar nieuwste EP, ‘Almost Here’ (april 2026), verruilt ze de filmische grandeur van haar eerdere successen voor een opvallend intiem geluid. In een serene dialoog tussen piano, hobo en cello verkent ze de schoonheid van het ‘nog niet weten’. Het album is een atmosferische ode aan het drempelmoment vlak voor een nieuwe fase aanbreekt.

Kerani omschrijft dit project zelf als een muzikaal onderzoek naar de ‘liminale ruimte’: dat kwetsbare, bijna gewijde moment waarop je niet meer bent waar je was, maar ook nog niet bent aangekomen waar je moet zijn. Waar de wereld vaak van ons vraagt dat we altijd ‘weten’ waar we naartoe gaan en antwoorden hebben, nodigt Kerani ons uit om te verstillen in de tussenfase, daar waar de meeste transformatie plaatsvindt.

Een interview met Kerani over haar nieuwe album ‘Almost Here’, door Esther Haasnoot

Esther Haasnoot: Kerani, allereerst van harte gefeliciteerd met je prachtige nieuwe EP ‘Almost Here’. Wat trok je juist nu zo aan in dit specifieke thema, en in wat voor opzicht weerspiegelt dit misschien een fase van je eigen persoonlijke reis?

Kerani: We denken vaak in extremen: drukte of stilte, alles of niets. Maar juist die tussenzone vinden we lastig om bewust te ervaren. Zelfs in meditatie proberen we gedachten weg te duwen, terwijl dat bijna onmogelijk is. Er zijn momenten waarop het lijkt alsof je stilstaat, alsof er niets gebeurt. Die status quo kan ongemakkelijk voelen. Toch is dat een illusie. Alles is voortdurend in beweging, zoals Heraclitus al zei: “Panta Rhei”, alles stroomt.

Wat mij fascineert, is dat subtiele gevoel van verandering dat nog niet zichtbaar is, maar wel voelbaar. Dat moment waarop je denkt: er hangt iets in de lucht. Die ongrijpbare, energetische beweging wilde ik vangen en hoorbaar maken in de muziek.

Esther Haasnoot: Je hebt eens gezegd dat je “componistenbrein nooit rust”. Hoe ga je om met die constante stroom aan ideeën? Begint een nieuwe muzikale compositie voor zo’n intiem album bij jou met een emotie, een visueel beeld, of hoor je letterlijk een melodie in je hoofd die ‘eruit’ moet?

Kerani: Mijn hoofd is zelden stil. Soms is het zelfs zo druk dat ik externe geluiden moet uitschakelen om mijn eigen innerlijke klankwereld te kunnen horen. Daarom werk ik steeds vaker ’s nachts, wanneer alles tot rust komt. Dan ontstaat er helderheid.

Ik ervaar die constante stroom niet als storend, het is simpelweg hoe mijn creativiteit zich manifesteert. Een compositie kan beginnen vanuit een emotie, een melodie die me niet loslaat, een sfeer of een beeld dat zich vastzet.

Wat mij het meest triggert, is het visuele: een schilderij, een plek, een verhaal. Beelden openen bij mij als vanzelf een muzikale ruimte.

Banner voor de EP 'Almost Here' van componiste Kerani, met de gelijknamige track tegen een mystieke achtergrond van nevelige bergen en een opgaande zon die de schoonheid van de liminale ruimte symboliseert


Esther Haasnoot:
Je was pas vier jaar oud toen je vader een piano mee naar huis nam en je direct op gehoor begon te spelen. Wat herinner je je nog van die eerste aantrekkingskracht? Voelde het toen al als een roeping?

Kerani: Mijn eerste herinnering is pure vreugde. Die piano was niet eens specifiek voor mij bedoeld, want ik heb 3 oudere broers, maar ik voelde er onmiddellijk een aantrekkingskracht toe. Ik kon er niet van wegblijven. Het was een vanzelfsprekendheid, geen keuze.

De roeping, het besef dat muziek mijn levenspad zou worden, kwam pas veel later. Maar dat eerste gevoel was al heel zuiver: gewoon geluk.

Esther Haasnoot: Je bent een van de weinige vrouwen in dit genre die niet alleen componeert, maar ook zelf orkestreert en produceert. Heb je het gevoel dat je je in deze technische wereld extra hebt moeten bewijzen?

Kerani: In het begin moest ik me zeker bewijzen. Er werd vaak aangenomen dat ik het gezicht was en dat mijn echtgenoot Arno achter de schermen alles creëerde. Ik heb dat vrij snel losgelaten, omdat ik wist hoe het werkelijk zat. Mijn werk spreekt uiteindelijk voor zich.

Ons proces is duidelijk verdeeld: ik componeer en orkestreer in alle rust – voor een album vaak gedurende bijna een jaar. Daarna neemt Arno het hele technische traject op zich: partituurvoorbereiding, opname, sound design, editing, mix en mastering. Vervolgens neem ik opnieuw het voortouw voor distributie en positionering. Die helderheid in rollen is geen beperking, maar juist onze kracht.

Esther Haasnoot: Je werkt al jaren nauw samen met je echtgenoot Arno, zowel in de muziekstudio als in de kunstgalerie ‘Toon Zaal 11’. In deze ruimte brengen jullie muziek, beeldende kunst en woordkunst samen, met als doel een serene en inspirerende omgeving te creëren. Wat is het geheim van jullie succesvolle samenwerking? Hoe ziet die artistieke dynamiek eruit? 

Kerani: We zijn constant samen, en toch geven we elkaar volledige ruimte. Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar het is de basis van onze samenwerking. We respecteren elkaars creatieve proces en laten ideeën zich ontwikkelen zonder druk. Tegelijk communiceren we heel helder.

In de galerie en de studio werken we vanuit gedeelde smaak en intuïtie. We kiezen samen, beslissen samen, maar voeren elk onze eigen taken uit. Die balans tussen verbondenheid en autonomie maakt dat het blijft werken.

Banner voor de EP 'Almost Here' van componiste Kerani, met de gelijknamige track tegen een mystieke achtergrond van nevelige bergen en een opgaande zon die de schoonheid van de liminale ruimte symboliseert

 

Esther Haasnoot: Je muziek wordt in meer dan 900 Amerikaanse zorginstellingen gebruikt via het C.A.R.E. Channel. Dat is indrukwekkend. Hoe componeer je specifiek voor zo’n therapeutische omgeving? En wat doet het met je als componist om te weten dat jouw klanken op die momenten direct bijdragen aan het verlichten van iemands pijn of angst? Heb je wel eens een reactie gekregen van een patiënt of verpleegkundige die je echt is bijgebleven?

Kerani: Ik schrijf niet specifiek voor therapeutische toepassingen. Het zijn bestaande composities die door het C.A.R.E. Channel geselecteerd worden. Maar het besef dat mijn muziek gebruikt wordt in zulke kwetsbare momenten raakt me diep. Het is misschien wel de meest betekenisvolle context waarin muziek kan bestaan.

Sommige reacties blijven je bij. Een patiënt die schreef “Ik heb nog maar 3 maanden te leven. Ik neem niets mee naar de overzijde behalve jouw muziek”

Een verpleegkundige die vertelde: “Het was nacht. Mijn patiënte was erg onrustig, ze lag te wroeten in bed. Toen jouw muziek langskwam werd ze rustig en viel ze in slaap.” Dat zijn geen abstracte complimenten; dat zijn echte ervaringen. Dat relativeert alles. 

Esther Haasnoot: Voor de Enchanted Gardens in Arcen schreef je muziek voor een spektakel met licht en lasers. Hoe schakel je om van die ‘uiterlijke wereld’ naar de ‘innerlijke wereld’ van reflectie op je eigen albums? 

Kerani: Bij een opdracht werk ik doelgericht en gestructureerd. Er is een kader, een briefing met duidelijke muzikale verwachtingen van het park management. Binnen die grenzen zoek ik mijn artistieke ruimte.

Wanneer zo’n project afgerond is, keer ik vrij snel terug naar mijn eigen wereld.  Ik heb meestal een korte overgang nodig, een week waarin de energie verschuift. Daarna ontstaat vanzelf weer die innerlijke focus. Stilte is daarin mijn belangrijkste bondgenoot.

Banner voor de EP 'Almost Here' van componiste Kerani, met de gelijknamige track tegen een mystieke achtergrond van nevelige bergen en een opgaande zon die de schoonheid van de liminale ruimte symboliseert


Esther Haasnoot:
Als ervaren interviewer voor One World Music Radio heb je legendes als Andreas Vollenweider of Moya Brennan gesproken. Wat is de belangrijkste les die je uit die gesprekken hebt meegenomen voor je eigen carrière?

Kerani: Wat me vooral is bijgebleven, is hun houding tegenover succes. Geen van hen jaagt actief op roem of faam. Muziek maken staat centraal, niet het resultaat ervan. Prijzen zoals een Grammy worden gezien als waardering en erkenning voor hun harde werk, niet als identiteit. Dat inzicht heeft mij geholpen om minder te vergelijken en meer bij mezelf te blijven. Want die neiging om jezelf te meten aan anderen kan verlammend werken. Dat heb ik zelf ervaren.

Esther Haasnoot: Op het album Equilibrium breng je een eerbetoon aan sterke vrouwen zoals Hildegard von Bingen. Welke eigenschap van deze historische vrouwen herken je het meest in jezelf als ondernemer en artiest?

Kerani: Visie en doorzettingsvermogen.Weten wat je wil is één ding, maar begrijpen dat de weg ernaartoe complex is en bezaaid met obstakels, is minstens even belangrijk.Je hebt helderheid nodig, maar ook veerkracht. Zonder dat laatste kom je er simpelweg niet.

Esther Haasnoot: Ondanks je internationale succes blijf je trouw aan Limburg. In hoeverre geeft de Limburgse omgeving je de nodige rust of nuchterheid om aan zulke grote projecten te werken?

Kerani: Ik ben opgegroeid in Brussel, een plek waar je je buren niet bij naam kent. Van die anonimiteit is hier in Limburg geen sprake. We hebben buurtfeesten en maken met een passant een praatje op straat. Het voelt warm en geborgen. Ik ben in Limburg verankerd.

Zolang de kinderen nog thuis woonden, was het best wel aanpoten om mijn muziekproducties rond te krijgen. Als ik terugkijk, weet ik niet meer hoe ik erin geslaagd ben om gedurende die jaren zoveel albums uit te brengen.
Nu onze kinderen het huis uit zijn, is de rust teruggekeerd. We leven en werken op één plek, dicht bij de natuur. Dat maakt het mogelijk om volledig op te gaan in wat we doen.

Banner voor de EP 'Almost Here' van componiste Kerani, met de gelijknamige track tegen een mystieke achtergrond van nevelige bergen en een opgaande zon die de schoonheid van de liminale ruimte symboliseert


Esther Haasnoot:
Is er een specifiek aspect van jouw werk — technisch, creatief of spiritueel — waarvan je denkt: ‘Ik hoop dat iemand daar eens naar vraagt’, maar wat tot nu toe onbesproken is gebleven? 

Kerani: Het feit dat ik geen concerten geef, roept soms vragen op. In de kern zie ik mezelf als componist, niet als performer. Het creëren van muziek geeft mij energie; optreden vraagt iets anders van mij en haalt me uit mijn comfortzone.

Daarnaast is er een praktische realiteit. Ik schrijf voor orkest en hoewel de piano steeds de rode draad is, speelt hij niet altijd de hoofdrol. Mijn muziek vraagt om een grotere bezetting (klein symfonisch orkest, aangevuld met synthesizers) dan wat haalbaar is voor live-uitvoeringen in deze context. Het is dus zowel een artistieke keuze als een logistieke afweging.

Esther Haasnoot: Nu ‘Almost Here’ er is, waar gaat je inspiratie nu naar uit? Staat er nog iets specifieks op je muzikale bucketlist?

Kerani: Dit najaar komt er een vervolg-EP uit op ‘Almost Here’. Alle stukken zijn opgenomen en liggen klaar voor release. Voor december ligt er ook reeds een sfeervol kerstnummer op de schappen. Ik hou van kerstmis en schrijf graag kerstmuziek. Dan komt het kind in mij naar boven.

Deze zomer wil ik experimenteren met nieuwe klankwerelden: synthesizers, (eigen) stemgebruik en etnische instrumenten. Ik ben benieuwd of ik bepaalde ideeën kan verwezenlijken. Voor mij is het essentieel om te blijven onderzoeken. Zodra iets voorspelbaar wordt, verlies ik interesse.


Over Kerani

Kerani is een Nederlandse componiste, arrangeur en producer. Haar muziek wordt ingezet op plekken waar emotionele beleving een belangrijke rol speelt. Haar atmosferische orkestwerken zijn te horen op SiriusXM, Music Choice en op alle streamingplatforms wereldwijd. Daarnaast wordt haar muziek gebruikt in zorgomgevingen zoals ziekenhuizen en hospices, waar zij bijdraagt aan de rust en het welzijn van patiënten.

Met 13 albums in eigen beheer heeft zij een herkenbaar en eigenzinnig oeuvre opgebouwd, gebaseerd op live orkestratie, waarin klassieke invloeden samengaan met hedendaagse productietechnieken. Haar muziek kenmerkt zich door sterke melodieën, helderheid en gelaagdheid, met een uitgesproken voorkeur voor echte musici boven digitale alternatieven.

Haar werk is uitgevoerd door klassieke orkesten en harmonieorkesten en wordt daarnaast met enige regelmaat op televisie uitgezonden. Naast haar bestaande repertoire componeert zij ook muziek in opdracht voor “immersive” omgevingen, zoals lichtfestivals en historisch getinte evenementen.

De EP ‘Almost Here’ is vanaf april 2026 beschikbaar op alle streamingplatformen. Kijk voor meer informatie of om contact op te nemen met Kerani op: WebsiteFacebookInstagram, BandcampSpotifyYouTube.  

Bron: Global Heart


Je kunt ook interesse hebben in:

The Wishing Well: An interview with new age legends ‘2002’ on hope, love, and music

Will Ackerman: A Musical Journey to Positano, Italy

Translate »