Hoe Beethoven-liefhebbende ezels helpen deze oude stad schoon te houden

(Global Heart | Esther Haasnoot) Straatveeg-ezels in Turkije luisteren naar Beethoven na een dag werken.

In de Turkse stad Mardin helpen ezels de straten schoon te houden

Elke dag bij zonsopgang komt een kudde hardwerkende ezels uit hun stallen, om in de geplaveide straten van de oude Turkse stad Mardin vuilnis op te halen. Onder leiding van stadswerkers dragen deze dieren zakken met afval door de smalle steegjes van de middeleeuwse stad.

De stad is gebouwd op een klif die uitkijkt over wat eens Mesopotamië was, en heeft altijd een speciale relatie gehad met deze viervoeters. “We gebruiken ze al eeuwen om de stad schoon te maken. Zij zijn de enigen die in deze smalle straatjes kunnen komen, anders zou het onmogelijk zijn dit werkt te doen.” vertelt Kadri Toparli, die voor de schoonmaakploeg van de oude stad Mardin werkt.

“Ongeveer 40 ezels met namen die die hun persoonlijkheid weerspiegelen – Gaddar (wreed), Cefo (toegeeflijk) en Bozo (bleek), helpen de stad schoon te houden,” legt Toparli uit.

 Alle ezels hebben de status van gemeentemedewerker. “Ze werken net als wij, acht uur per dag, met een pauze na vier uur in het midden van de dag.”

Na een productieve dag werken komen de ezels ’s avonds tot rust op de ontspannende tonen van klassieke muziek en diergeneeskundige zorg. “We zorgen voor hen. Elke avond spelen we twee uur lang klassieke muziek of traditionele melodieën,” zegt Toparli. “We zien dat ze gelukkiger zijn als we een stuk van Beethoven spelen.”

“De ezels ontspannen zich ’s avonds met behulp van klassieke muziek en diergeneeskundige zorg.”

Hoe zit het met het welzijn van dieren?

Aan het begin van de 20e eeuw,  toen er in Mardin slechts 20.000 mensen woonden, hielpen de ezels de plaatselijke autoriteiten bij het verzamelen van de as die werd geproduceerd door hout- en kolenkachels. Op dit moment telt de bevolking van de oude stad meer dan 60.000 inwoners, die dagelijks bijna 10 ton afval produceren.

“We hebben minivoertuigen die we ‘vuilnis taxi’s’ noemen. Die gebruiken we ook, maar ze zijn niet zo efficiënt,” zegt Abdulkadir Tutasi, de burgemeester van de oude stad. Dat gezegd hebbende, weerspiegelen de inspanningen om deze afhankelijkheid van de dieren, af te bouwen, de groeiende bezorgdheid over dierenwelzijn in de Turkse samenleving. Dit land zet zich in om het dierenwelzijn te verbeteren.

In januari 2020 verbood Istanbul paardenkoetsen op de Prinseneilanden, een rustieke eilandengroep die geliefd is bij weekendbezoekers. De koetsen, ooit kenmerkend voor de negen heuvelachtige eilanden, werden vervangen door elektrische voertuigen.

Om mogelijke kritiek af te wenden, zeggen de ambtenaren van de oude stad van Mardin dat ze samenwerken met dierenrechtenorganisaties, die hen helpen toezicht te houden op de werkomstandigheden van de ezels en ervoor te zorgen dat ze goed worden verzorgd.

Ezels krijgen een gelukkig pensioen

Toparli doet zijn uiterste best om zijn ezels met zorg en respect te behandelen.

“Het zijn zeer intelligente dieren. Ze kennen hun route uit hun hoofd,” zegt hij. “Vaak hoeven we ze niet terug naar hun stal te begeleiden.”

De ezels, die op zesjarige leeftijd worden gerekruteerd, worden met veel tamtam met pensioen gestuurd als ze 14 of 15 jaar oud zijn.

Er is een officiële ceremonie, waarbij de ezel die met pensioen gaat een bord watermeloen krijgt aangeboden. Aangezien de gemiddelde levensverwachting van ezels ongeveer 25-30 jaar is, wordt de kudde van Mardin  getrakteerd op een welverdiende rust nadat hun burgerlijke dienst is beëindigd.

Bron: Global Heart


Je kunt ook interesse hebben in:

“Dokter Peyo” bewijst de helende krachten van therapiedieren

Een dating app helpt huisdieren hun purr-fecte match te vinden

Translate »